Oude tijden herleven helemaal bij het lezen van het vieze bericht dat er muizen in de diepvriessperziebonen van de Jumbo zijn gevonden. Tot op de dag van vandaag (20 maart 2026) zijn er 3 meldingen binnen een week binnengekomen! Vroeger (40 jaar geleden!) was het een vast onderwerp in het jaarverslag van de Keuringsdienst van Waren over de hoeveelheid muizen en andere vreemde voorwerpen die in melkflessen werden aangetroffen. Daar keek ik altijd naar uit. Toen verscheen het jaarverslag al in januari, tegenwoordig duurt de verslaggeving iets langer. De naam is intussen veranderd.’ Zo verscheen het ‘jaarbeeld’ van de NVWA over 2024 pas in juli 2025. Het opstel over vorig jaar 2025 duurt dan nog wel een paar maanden. Daar zitten een paar diklippen nog op te zwoegen zeker? Dat moeten QA managers niet proberen om 6 maanden te wachten met hun kwaliteitsverslaggeving. Dan zitten ze snel bij het UWV. Rijksambtenaren komen er kennelijk mee weg met dit gedrag. Geen gezeur meer over de Dienst, die waarschijnlijk de deur platloopt bij de DC’s van de Jumbo en de vermoedelijk Belgische verpakker maar even over het hoofd ziet. De rest van mijn gezeur over de NVWA kun je lezen in mijn boek ‘Leugens op mijn bord.’ Sla het boek maar open vanaf pagina 153.

Wat is de meest waarschijnlijke oorzaak?
Dit is de vraag waar veel collega QA managers zich vandaag mee bezig moeten houden. Diepvries sperziebonen worden na de oogst of na hun lange vliegtocht uit Kenia als volgt voorbewerkt voor het diepvriesproces: Wassen, ontpunten, breken, blancheren en koelen. Daarna gaan ze de spiraalvriezer in om na ca 50 minuten bevroren in een grote kist gestort te worden of meteen naar de verpakkingsafdeling te gaan waar verticale vul- en sluitmachines hun werk doen. Vaak worden deze producten tijdelijk buiten opgeslagen of bij grote openstaande deuren voordat ze verwerkt worden. Dan kan snel een muizenfamilie naar binnen sluipen.  Bij iedere tussenopslag dat mogelijk veroorzaakt wordt door een storing of een logistiek knelpunt kunnen de muizen binnenkomen. Sabotage lijkt mij een niet voor de hand liggende oorzaak omdat veel medewerk(st)ers zelf bang zijn voor muizen.

Hoe bestrijd je de muizen?
Momenteel kampen veel bedrijven met een muizenplaag, doodeenvoudig omdat dit ongedierte niet meer makkelijk met gif bestreden mag worden. Dan komen de ouderwetse klapvallen weer tevoorschijn. Lekker woke bezig zo. Het lijkt heel simpel door te zeggen dat men op kierenjacht moet. Ga er maar aan staan, roldeuren, dockshelters en doodnormale toegangsdeuren mogen geen kieren vertonen die groter is dan 8 millimeter. Je leest het goed, ik mag nergens een potlood doorheen kunnen steken. Verder is het vrijwel altijd bal in de meterkast. De kabel- en pijpdoorvoeren zijn riante toegangspoorten voor allerlei kruipend gespuis. Preventie is altijd beter dan achteraf opruimen.

Zelf ben ik zwaar voorstander om met lijmplaten te werken. Dat is strafbaar, daar wordt de NVWA inspecteur heel erg boos van. De grap is dat een bedrijf één speciaal persoon aanwijst die de lijmplaten, als de controleurs naar huis zijn, zorgvuldig plaatst en de volgende dag of na het weekend als de medewerkers weer aan het werk gaan, weer weghalen.

Een klant zei mij ooit: ‘Ik heb liever dat ik in de krant kom dat ik lijmplaten gebruik dan dat ze schrijven dat het bij mij barst van de muizen.’ ‘De lezer snapt toch niet wat een lijmplaat is, en zij hoeven die dingen ook niet op te ruimen.’ In feite kiest mijn klant tussen het minste van twee kwaden.

Snel actie ondernemen want muizen fokken als… muizen
Zij staan bekend om hun zeer snelle voortplantingsdrang. Iedere vijf weken kan er een nieuw legsel tevoorschijn komen en na 3 manden is het schattige jonkie al geslachtrijp. Daarom moet de muizen bestrijding niet door ambtenaren uitgevoerd worden.

Dat wordt dan een voorspelbare plaag